PERFORMANCE
Maternal Protocol
Projekt artystyczno-badawczy skupia się na eksplorowaniu relacji emocjonalnych i społecznych między człowiekiem a robotem poprzez publiczne działania performatywne. Humanoidalny robot NAO został zaprogramowany, aby zachowywać się jak małe dziecko, wykonując gesty charakterystyczne dla dzieci, takie jak wyciąganie rąk po przytulenie, przebieranie nóżkami, siadanie na kolanach opiekuna i drapanie się po głowie. Wykorzystując robota w roli dziecka – istoty kojarzonej z niewinnością, potrzebą opieki i wzbudzającej naturalną empatię – artystka-opiekunka prowadzi interwencje performatywne w różnych przestrzeniach publicznych, takich jak środki komunikacji miejskiej (metro, tramwaj), rodzinne spotkania, place zabaw, urzędy, galerie sztuki oraz inne miejsca o zróżnicowanym charakterze społecznym i kulturowym.
Działania te są dyskretnie dokumentowane (materiał wideo) w celu analizy autentycznych, spontanicznych reakcji osób postronnych na sytuację, w której robot przejmuje tradycyjnie ludzką rolę dziecka, a artystka pełni rolę jego opiekuna. Projekt zakłada zbadanie różnic w reakcjach społecznych zależnych od wielkości miasta (metropolia, miasto średniej wielkości, małe miasteczko), a w dalszej perspektywie także od kontekstu kulturowego (porównania międzynarodowe).
Projekt realizowany we współpracy z Social Robotics Lab, przy UJ, Kraków. Współtwórcy: Antonio Galiza Cerdeira Gonzales, Bipin Indurkhya, Aneta Sieniawska, Mateusz Świderski, Paulina Zguda.
The artistic-research project focuses on exploring emotional and social relationships between humans and robots through public performative actions. The humanoid robot NAO was programmed to behave like a small child, performing gestures characteristic of children, such as reaching out its arms for a hug, shuffling its legs, sitting on its caregiver’s lap, and scratching its head. Using the robot in the role of a child — a being associated with innocence, the need for care, and one that naturally evokes empathy — the artist-caregiver conducts performative interventions in various public spaces, such as means of public transportation (metro, tram), family gatherings, playgrounds, public offices, art galleries, and other places of varied social and cultural character.
These actions are discreetly documented (video material) in order to analyze the authentic, spontaneous reactions of bystanders to a situation in which a robot takes on the traditionally human role of a child, while the artist plays the role of its caregiver. The project aims to examine differences in social reactions depending on the size of the city (metropolis, medium-sized city, small town), and, in a further perspective, also depending on cultural context (international comparisons).
Realised in collaboration with the Social Robotics Lab at the Jagiellonian University, Kraków. Co-authors:
Antonio Galiza Cerdeira Gonzales, Bipin Indurkhya, Aneta Sieniawska, Mateusz Świderski, Paulina Zguda.
Od pętli do pętli
From loop to loop
Projekt ten jest dwunastominutową etiudą, bazującą na ośmiogodzinnych obserwacjach, prowadzonych w tramwaju, jeżdżąc od pętli do pętli. Nieco neurotyczna choreografia stworzona jest na podstawie zauważonych gestów, min, zachowań ludzi, którzy czują się najbardziej komfortowo w miejscu-niemiejscu, gdzieś pomiędzy jednym przystankiem a drugim.
This project is a twelve-minute étude based on eight hours of observations conducted in a tram, traveling from one terminus to another. A slightly neurotic choreography is crafted from the observed gestures, facial expressions, and behaviors of people who feel most at ease in a non-place, somewhere between one stop and the next.
1 godzinny performance, Festiwal Ulica
1 hour performance, „Ulica” Festival
Performance godzinny, pokazywany w ramach Performance Art Studies, w ramach 35. Festiwalu Ulica w Krakowie, organizowanego przez Teatr KTO.
Rynek Główny w Krakowie, 09.07.2022r.
Main Market Square in Kraków, July 9th, 2022.